Edward Kościński
Biografia
Edward Kościński urodził się 7 września 1893 roku w Brzozowie, jako syn Józefa, rzeźnika, i Antoniny z domu Pilawskiej. Miał brata Wojciecha, profesora gimnazjalnego. W roku szkolnym 1906/1907 uczęszczał do II klasy C. K. Gimnazjum w Sanoku. Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Rudniku.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 roku został wcielony do armii. Później wstąpił do 5 Dywizji Strzelców Polskich, gdzie był dowódcą II batalionu w 3 pułku strzelców polskich im. Henryka Dąbrowskiego. Po powrocie do kraju wstąpił do Wojska Polskiego, walczył w wojnie z bolszewikami w szeregach 101 pułku piechoty, gdzie dostał się do niewoli.
Po wojnie kontynuował karierę wojskową, awansując na kolejne stopnie. W 1922 roku został zweryfikowany jako porucznik, a następnie awansowany na kapitana. Służył m.in. w 74 Górnośląskim pułku piechoty w Lublińcu oraz w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Łuniniec. W 1930 roku otrzymał awans na majora, a w 1938 roku na podpułkownika. W 1939 roku pełnił służbę w 86 pułku piechoty w Mołodecznie jako I zastępca dowódcy pułku.
W czasie kampanii wrześniowej objął dowództwo rezerwowego 206 pułku piechoty i brał udział w obronie Lwowa. Po kapitulacji załogi Lwowa dostał się do niewoli sowieckiej i został przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie obecnie znajduje się Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Jego nazwisko figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 1411.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień pułkownika. W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” zasadzono Dęby Pamięci honorujące Edwarda Kościńskiego w Brzozowie i Kielcach.