Joanna Benigna Strosznajder
Biografia
Joanna Benigna Strosznajder urodziła się w 1940 roku. Jest córką Tadeusza Ceremugi i Marii Jadwigi Dydkównej. W 1963 roku uzyskała dyplom lekarza medycyny na Wydziale Lekarskim Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Po dwuletnim stażu klinicznym odbyła studia doktoranckie i w 1970 roku otrzymała stopień doktora w Instytucie Immunologii PAN we Wrocławiu. Rok później ukończyła specjalizację z neurologii w Klinice Neurologii Akademii Medycznej w Warszawie.
W latach 1971-1973 przebywała na stażu podoktorskim jako stypendystka Fundacji Alexandra von Humboldta w Katedrze Biochemii Uniwersytetu w Kolonii. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1981 roku, a tytuł profesora nauk medycznych w 1991 roku. Pełniła funkcję przewodniczącej Rady Naukowej Instytutu.
Jej prace badawcze koncentrują się na mechanizmach molekularnych nowotworzenia, a od lat 90. także na niedokrwieniu, niedotlenieniu i starzeniu się mózgu oraz chorobach neurodegeneracyjnych, głównie chorobie Alzheimera i Parkinsona. Badania mają na celu wskazanie nowych punktów uchwytu dla terapii oraz analizę działania związków farmakologicznych. Jest autorką ponad 150 recenzowanych artykułów naukowych, cytowanych ponad 4500 razy, z indeksem Hirscha 37 (stan na lipiec 2025). Wypromowała 14 doktorów, w tym późniejszych samodzielnych pracowników nauki. Kierowała 17 grantami KBN/MNiI/MNiSW/NCN.
Jest członkinią Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, była członkiem Komitetu Nauk Neurologicznych PAN. Była zapraszana jako ekspert do wielu zagranicznych ośrodków naukowych, m.in. w Heidelbergu, Wiedniu, Rehovot, Houston, Kioto i Kobe.