Mieczysław Julian Sygnarski

Nauczyciel, wykładowca uniwersytecki, dydaktyk i popularyzator języka esperanto
30.11.1889 26.05.1979 Brzozów

Biografia

Mieczysław Julian Sygnarski urodził się 30 listopada 1889 roku w Brzozowie. Był najstarszym z dzieci Władysława Sygnarskiego, nauczyciela i dyrektora szkół w Sanoku, oraz Pelagii z domu Dubas. W 1908 roku zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim im. Królowej Zofii w Sanoku, a następnie podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Karierę nauczycielską rozpoczął w 1913 roku jako zastępca nauczyciela w gimnazjum w Drohobyczu. Później pracował w macierzystym gimnazjum w Sanoku, ucząc języka niemieckiego i historii, a także w Gimnazjum Realnym Miejskim w Strzyżowie. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, od 1919 do 1920 roku uczył w Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie, a od 1920 roku w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Bydgoszczy, gdzie wykładał język polski, niemiecki i wychowanie fizyczne aż do wybuchu II wojny światowej.

W 1921 roku, zachęcony przez Leopolda Kronenberga, rozpoczął naukę esperanto. Szybko stał się jego propagatorem, ucząc tego języka w bydgoskim gimnazjum oraz organizując odczyty i prelekcje. Był autorem pierwszego podręcznika do nauki esperanto dla szkół średnich, wydanego w 1931 roku. Napisał łącznie 16 podręczników, w tym „Pełny kurs międzynarodowego języka esperanto”, do którego przedmowę napisał Zenon Klemensiewicz. W 1978 roku ukazał się jego przekład powieści Henryka Sienkiewicza „W pustyni i w puszczy” na język esperanto.

Po wybuchu II wojny światowej, w listopadzie 1939 roku, rodzina Sygnarskich została zmuszona do opuszczenia Bydgoszczy. Podczas okupacji przebywał w Krakowie, a po wojnie wrócił do Bydgoszczy, jednak nie otrzymał swojego mieszkania. W 1947 roku osiadł na stałe w Krakowie. Pracował jako nauczyciel w V Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego, a od 1947 do 1976 roku jako lektor języka esperanto na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Wyższej Szkole Pedagogicznej. Był organizatorem krakowskiego oddziału Związku Esperantystów w Polsce i jego prezesem.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Złotą odznaką „Za pracę społeczną dla miasta Krakowa”. Jako pierwszy Polak został członkiem honorowym Powszechnego Związku Esperanckiego. Zmarł 26 maja 1979 roku w Krakowie i został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor pierwszego podręcznika do nauki esperanto dla szkół średnich (1931)
Autor 16 opracowań i podręczników do nauki esperanto
Tłumacz powieści Henryka Sienkiewicza 'W pustyni i w puszczy' na język esperanto (1978)
Członek honorowy Powszechnego Związku Esperanckiego (pierwszy Polak)
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

Ciekawostki

Nauki esperanto podjął w wieku 32 lat, zachęcony przez Leopolda Kronenberga
W czasie II wojny światowej okupanci zniszczyli jego księgozbiór i rękopisy przekładów
Był najstarszym z pięciorga rodzeństwa

Udostępnij