Władysław Owoc
Biografia
Władysław Owoc urodził się 30 marca 1887 roku w Brzozowie, jako syn Marcina (młynarza) i Petroneli z domu Szałajko. W 1909 roku zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku. Podczas nauki działał w młodzieżowej organizacji narodowej „Pet” oraz w tajnej Narodowej Demokracji. Po maturze rozpoczął studia prawnicze, które przerwało powołanie do wojska.
W latach I wojny światowej służył w C. K. Armii, gdzie dosłużył się stopnia porucznika. W 1915 roku dostał się do rosyjskiej niewoli. Po uwolnieniu w 1918 roku wstąpił do 5 Dywizji Strzelców Polskich, z którą walczył na Syberii, a następnie przez Władywostok i Gdańsk powrócił do Polski, biorąc udział w Bitwie Warszawskiej.
Po wojnie pozostał w Wojsku Polskim, awansując na majora. W 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku z powodów politycznych, po czym zaangażował się w działalność Obozu Wielkiej Polski i Stronnictwa Narodowego. W 1933 roku został ranny w zamachu w Brzozowie, w którym zginął jego kolega Jan Chudzik. Po rekonwalescencji kontynuował działalność polityczną, był m.in. radnym miasta Brzozowa.
Podczas II wojny światowej wziął udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli, ale uciekł z transportu. Od listopada 1939 roku organizował Narodową Organizację Wojskową na Podkarpaciu, a w 1941 roku został komendantem Okręgu Krakowskiego NOW. Po scaleniu NOW z AK pełnił funkcję oficera ds. scalenia w komendzie Okręgu Krakowskiego AK. W 1943 roku awansował na podpułkownika.
Po wojnie krótko pełnił funkcję Komendanta Głównego NZW. W 1946 roku przedostał się do Francji, gdzie działał w emigracyjnym Stronnictwie Narodowym. Zmarł 8 kwietnia 1980 roku w Paryżu.